Ιατρικός Βελονισμός

Acupuncture treatment

Τοπική αντίδραση: με την είσοδο της βελόνας προκαλείται ένα ερέθισμα, που ενεργοποιεί ενδογενείς μηχανισμούς αναλγησίας, οι οποίοι δρουν στην περιοχή όπου έχει τοποθετηθεί η βελόνα βελονισμού.Η επιστήμη βοήθησε στον καθορισμό του μοντέλου δράσης το βελονισμού.  Η είσοδος της βελόνας προκαλεί τρεις διαφορετικές αντιδράσεις:

  1. Περιοχική αντίδραση: το ερέθισμα που προκαλεί η είσοδος της βελόνας μεταφέρεται στο νωτιαίο μυελό και από εκεί παράγεται μία αντίδραση που μπορεί να αφορά έκταση μεγαλύτερη από αυτή της περιοχής ερεθισμού μέσω διαφορών αντανακλαστικών τόξων.
  2. Γενικευμένη αντίδραση: μετά την είσοδο των βελονών, αυξάνονται τα επίπεδα των ενδορφίνων (ενδογενή οπιοειδή με ισχυρή παυσίπονη δράση). Σημαντικό ρόλο στην αναλγητική δράση του βελονισμού παίζουν και διάφορες άλλες ουσίες, (σεροτονίνη, νορεπινεφρίνη, GABA, κορτιζόλη, ACTH και προσταγλανδίνες) που παράγονται μετά την είσοδο της βελόνας.

       ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ

Περίπου 300 παθήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με τον βελονισμό.  Για 40 όμως από αυτές τα αποτελέσματα με την εφαρμογή του βελονισμού είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικά, κάτι που αναγνωρίζει και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (Π.Ο.Υ).

Μυοσκελετικές παθήσεις

 

-Περιαρθρίτιδα του ώμου

-Αυχενικό σύνδρομο

-Επικονδυλίτιδα του αγκώνα

-Οσφυαλγία

-Ισχιαλγία

-Οστεοαρθρίτιδα

-Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Νευρολογικές παθήσεις

 

-Κεφαλαλγία-Ημικρανία

-Νευραλγία τριδύμου

-Πάρεση προσωπικού νεύρου

-Πάρεση μετά από Α.Ε.Ε.

-Νόσος του Meniere

-Μεσοπλεύριος

Νευραλγία

Παθήσεις στοματικής κοιλότητας

 

Αναπνευστικές παθήσεις

 

Οφθαλμικές παθήσεις Γαστρεντερικές παθήσεις

 

Η πρακτική εφαρμογή του βελονισμού είναι απλή και ανώδυνη.  Υπάρχει μία προοπτική 10-12 βελονισμών με ρυθμό 2-3 φορές την εβδομάδα.  Συνήθως, από τον 5ο-7ο βελονισμό εμφανίζονται οι πρώτες ενδείξεις προοδευτικής βελτίωσης.  Αφορά άνδρες και γυναίκες και όλες τις ηλικίες.

Για να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή διέγερση, σήμερα, σ’ όλα τα σύγχρονα ιατρεία βελονισμού, χρησιμοποιούνται συσκευές ηλεκτροβελονισμού.  Ο ηλεκτροβελονισμός αποτελεί πλέον, τμήμα της θεραπευτικής του βελονισμού.

Οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι στην αντιμετώπιση του πόνου ο ηλεκτροβελονισμός είναι αποτελεσματικότερος από τον απλό (παραδοσιακό) βελονισμό.

 ΩΤΟΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ

Στη δεκαετία του 60 διαπιστώθηκε το ανθρωπάριο που υπάρχει στο αυτί.  Έχουμε αντανακλαστικά σημεία τα οποία ανιχνεύονται ως επώδυνα όταν υπάρχει ένα περιφερικό επώδυνο σημείο ή περιοχή π.χ. δέρμα, άρθρωση. 

Ο σωματοβελονισμός (ΣΒ) με τον ωτοβελονισμό (ΩΒ) δρουν συμπληρωματικά

Ο ΣΒ έχει πιο μακροχρόνιο αποτέλεσμα, ο ΩΒ έχει πιο άμεσο αποτέλεσμα. 

Έχει ιδιαίτερα καλά θεραπευτικά αποτελέσματα σε αρκετές θεραπείες εξαρτήσεων όπως ο έλεγχος της παχυσαρκίας ή στην διακοπή του καπνίσματος.

      Η  ΜΕΘΟΔΟΣ KINESIOTAPING

Στα τέλη του 1970, το δέρμα αναγνωρίστηκε ως το μεγαλύτερο αντανακλαστικό όργανο του σώματος, καθώς και ότι οι μύες πιθανότατα υποστηρίζουν τη διαδικασία επούλωσης και αναγέννησης του σώματος.  Αυτό που μπορούμε εύλογα να αναμείνουμε από το kisesiotaping είναι τα εξής:

  1. Υποστηρίζει τους μύες.

-βελτιώνει την συστολή του αδύναμου μυός

-μειώνει την κούραση των μυών

-μειώνει την υπέρ-έκταση και την υπέρ-συστολή του μυός

-μειώνει τις κράμπες και τον τραυματισμό των μυών

-αυξάνει την τροχιά της κίνησης

-ανακουφίζει τον πόνο

      2. Καταπολεμά τη συμφόρηση στην ροή των σωματικών υγρών.

-βελτιώνει την αιματική και λεμφική κυκλοφορία.

-μειώνει την υπερβολική θερμότητα και τις επιβλαβείς χημικές ουσίες (π.χ. γαλακτικό οξύ) που συσσωρεύονται στους ιστούς

-μειώνει τον ερεθισμό του μυός

-μειώνει την δυσφορία και τον πόνο στο δέρμα και τους μύες

       3. Ενεργοποιεί τα ενδογενή αναλγητικά συστήματα

        4. Διορθώνει τα αρθρικά προβλήματα.

-διορθώνει την κακή ευθυγράμμιση που προκαλείται από μυϊκό σπασμό

-ομαλοποιεί τον μυϊκό τόνο

-αυξάνει την τροχιά της κίνησης

-ανακουφίζει τον πόνο

Στο kinesiotaping γίνεται εφαρμογή ειδικών αυτοκόλλητων ταινιών, ώστε να πετύχουμε τα αποτελέσματα που αναφέρονται παραπάνω.

     ΜΕΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στην μεσοθεραπεία χρησιμοποιούνται τα συνήθη φάρμακα (φυσιολογικός ορός, ασπιρίνη, ξυλοκαϊνη) και για αυτό δεν θεωρείται «εναλλακτική ιατρική».  Η χορήγηση των φαρμάκων γίνεται με ενδοδερμική ένεση μικρής ποσότητας φαρμάκου.  Συνήθως γίνεται μια συνεδρία ανά εβδομάδα.  Η χορήγηση του φαρμακευτικού σκευάσματος γίνεται στην πάσχουσα περιοχή.

Έχουν προταθεί δύο βασικά μοντέλα δράσης:

  1. Ο τοπικός ερεθισμός που προκαλείται από την βελόνα θεωρείται ότι προκαλεί αναλγησία με μηχανισμούς παρόμοιους με τον βελονισμό και το ΤΕΝS. Μηχανισμοί όπως η ενδογενής έκκριση ενδορφινών, η αντανακλαστική τοπική αγγειοδιαστολή, η έκκριση προσταγλανδινών και η gate control theory, έχουν επίσης προταθεί.
  2. Σύμφωνα με το δεύτερο μοντέλο με την ενδοδερμική χορήγηση των φαρμάκων επιτυγχάνεται βραδεία και παρατεταμένη αποδέσμευση τους, στην περιοχή που πάσχει και επομένως παρατεταμένη δράση.
  • Ρευματολογικές παθήσεις: χρησιμοποιείται επικουρικά, για την συμπτωματική αντιμετώπιση και ανακούφιση του ασθενούς.
  • Εκφυλιστικές παθήσεις μυοσκελετικού:  η μεσοθεραπεία δεν μπορεί να θεραπεύσει την οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ), χρησιμοποιείται όμως με μεγάλη επιτυχία στην αντιμετώπιση του πόνου, συνέπεια της ΟΑ.
  • Ριζίτιδες –Πλεξίτιδες: χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του άλγους.
  • Αθλητικές κακώσεις και λοιπές παθήσεις μυοσκελετικού: όπως συνδεσμικές κακώσεις, τενοντίτιδες, μυικές θλάσεις, κλπ.  Η μεσοθεραπεία μπορεί να συνδυάζεται με εφαρμογή φυσικοθεραπείας.  Όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις επιτρέπει τη μείωση των χορηγούμενων αντιφλεγμονωδών και της κορτιζόνης.
  • Αισθητικές εφαρμογές: κυτταρίτιδα, τοπικό αδυνάτισμα, οίδημα φλεβικής ανεπάρκειας.